"Kaos". Bu aralar tüm spor camiamızın dilinde bu kelime. Milli takımın Euro 2008'de oynadığı futbolun adıymış onlara göre... Peki neymiş bu sistem ? Söylenene göre, sahada ortalığı karıştırıp, şaşırtmak, sonrasında rakip ne oluyor derken maçı alıp götürmekmiş. Bir ülke medyası düşünün ki Avrupa Şampiyonasında yarı finale kalmayı, finali son dakikalarda kaçırmayı böyle analiz edebiliyor. Ve mutlu son. Ermenisten maçı sonrasında aylık 100 bin lirayla birlikte Fatih Terim'le giden kaos, yerini 8 milyon Euro'lu Hiddink usulü hindiye bırakıyor!
Ben anladım. Spor medyasından taraftarlara, kulüp başkanlarına kadar mazoşist bir ülkeyiz. Şampiyonlar liginde çeyrek final, Avrupa 3. lüğü , Dünya'nın 1 numarası İspanya ile başa baş oynamak kesmiyor bizi. Çünkü acı istiyoruz. Ancak 0 çekmek mutlu ediyor bizi. Başarısızlıkları değil başarıları unutmak istiyoruz. Şu Almanya ve Azerbaycan maçlarında her şey ortaya çıktı. Biz Yaşar'ları , Müjdat'ları istiyoruz. Ezilmek istiyoruz. Kaleye gidemeden maç bitsin istiyoruz. Barnebau'da galibiyet için sahaya çıkanları eleştiriyor, beraberlik için neden gidilmedi diyebiliyoruz. Beraberlik için gidip ezik bir şekilde 3 yiyince ancak tatmin olabiliyoruz.
Yok yok anladım aşağılık kompleksliyiz biz. Yapışmız bize bu, çıkaramıyoruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder